Yannis Konstantinidis (Kostas Yannidis, 1903 – 1984)

 

Για την Ελληνική έκδοση του κειμένου πατήστε εδώ

Yaşamı ve eserleri:

Genel olarak Kostas Yannidis adıyla tanınan Yannis Konstantinidis 1903 yılında İzmir’de doğdu. Piyanist, orkestra şefi ve besteciydi. Orta Yunanistan’ın Volos kentinin kuzey doğusunda Pilion’a bağlı Zagora bölgesi kökenli bir zengin ailendendi. Kuru üzüm ticareti yapan babası Yorgos (Gorgis) Konstantinidis, ailesine iyi yaşam koşulları sağlamıştı. Etkili kişiliği ve sanatçı yanları olan annesi Evangelia Ksenu, bestecinin ruhunun biçimlenmesini önemli oranda etkiledi. 40 tiyatrosu olan bir şehirde doğduğu için küçük yaşından itibaren müzikle haşır neşir oldu. O dönemde İzmir Basını, tiyatro eserleri sergilenmesini ve tiyatro kumpanyalarının faaliyetlerini destekliyordu. Basın: müzikaller, opera ve operet oyunları ve şehirde hakim olan oyun türlerini tanıtıyordu.

Opera ile uğraşan bir sanatçı çevrede yetiştiği için senfonik müzik konseleri, oda müziği ve bireysel resitaller yerine kendisi de bu türle daha fazla ingilendi. Öğretmeni Dimosthenis Milanakis, 1911 yılında ona piyano ve müzik teorisi dersleri vererek Fransiz besteceleri ve batı müziğini tanıttı. Batı müziği, entelektüel Avrupa müziği ve yerel halk türküleri okuduğu için gelecekte iyi bir sanatçı olarak gelişti.

Babası, onun müzik okumaya devam etmesine itiraz ediyordu. Ama İzmir felaketinden sonra Anadolu Yunanlılarının yaşamından endişeli olduğu için babası fikir değiştirdi. Yannis Konstantinidis, sahte kâğıtlarla yurtdışına çıktı. Önce İstanbul’a, sonra Romanya’ya, Dresdi’ye ve en sonunda Berlin’e gitti.

Ekonomik felaket haberinden sonra Berlin’de babasından İzmir’in harap edildiği bilgisini aldı. Bu nedenle okurken yaşayabilmek için piyano çalmak zorunda kaldı. Müzik kahvehaneleri, gece lokalleri, kabare, radyo ve sessiz sinemada iş buldu.

Orada oturduğu sırada N.Skalkota’yla ilişkisi oldu. Dresdi’deyken G.GMrazsek’le birlikte müzik okudu. Berlin’deki Yüksek Müzik Akademisine girdiği zaman Karl Raisler ile piyano, Paul Giuon ile müzik teorisi ve beste, Karl Erenberg ile orkestra yönetme ve Kurt Vail ile orkestrasyon derslerine devam etti. Değinilmesi gereken Stravinski, Bartok, Prokofief ve Sainberg gibi tanınmış şahsiyetle tanışma imkânı bulduğu gerçeğidir.

İzmir’de bilgi edindiği müzik, caz, kabare müziği, geçim sebepleri için mecburen ilişkiye girdiği başka müzik türleri ve yabancı dans türleri hakkındaki bilgileri, onun için çok önemli deneyimler oldu. 1927 yılında Almanaya’daki Stralzud kentinin Belediye Tiyatrosunda Der Liebesbazillus (Aşk mikrobu) adıyla bir operet sahneledi. Bu operetin yazılması için Skalkota ve Rudolf Gair’den yardım aldı. “Costa Dorres”, Berlin’de kaldığı sırada hafif müzik eserlerini imzalamak için kullandığı takma adıydı. Almanya’da Nazizmin gelişmesi yüzünden 1931 yılında Yunanistan’a döndü. İzmir ve Berlin’de okuduğu müzik türleri sayesinde çok iyi bir sanatçı olarak gelişti. Halkın vicdanında iki kişilikle kaydedildi: 1) Klasik eserler bestecisi Yannis Konstantinidis ve 2) Hafif müzik bestecisi ünlü Kostas Yannidis. “Kostas Yannidis” takma adını kullanıyordu çünkü halkın onu hafif müzik alanında zaten ünlü olan besteci Grigoris Konstantinidis ile karıştırmasını istemiyordu.

Yannidis adıyla ünlü oldu. Uzun zaman işbirliği yaptığı arkadaşı Dimitris Giannulakis ile 1931 yılında Papayoannu tiyatrosunda “Η κουμπάρα μας” (Sağdıçımız) adıyla ilk operet sahneledi.
Konstantinidis adıyla daha az ünlüydü. Buna karşılık sanatsal eser ortamında Yunan geleneğinden esinlendiği değerli bir eser yazdı. Bir süre hafif müzikle uğraştığı için halk ve müzik eleştirmenleri onu kuşkuyla karşıladı. Ama en kısa sürede bu kuşkular dağıldı.

Avrupa’da 20’nci yüzyılda folklorik müzik hareketleri ortaya çıkıyordu. Bu hareketlerin modeli, Macar besteci Bela Bartok’un ulusal müzik çalışmalarydı. Bu hareketlerini destekleyen bestecilerin müzik eserleri, yerel halk türkülerine dayanıyordu. Konstantinidis, bu hareketlerden etkilendiği için sanatsal eserlerinde Yunan geleneğini özümledi. Onun üslubunda orkestralaştırma yaratıcılığı, yöntemsel uygunluk ve işlenmeden tekrarlanan geleneksel melodiler vardı. Derlemeler ve toplam eserlerine katılan kısa parçaların yazılması da alışılmış uygulamalardandı.

Bu üsluba dayanan Konstantinidi’nin eserleri şunlardır: Ses ve piyano için: ”20 Τραγούδια του ελληνικού λαού” (Yunan halkının 20 şarkısı, 1937/47) ve piyano için ” τα 44 Παιδικά κομμάτια σε ελληνικούς σκοπούς” (Yunan bestelerinde 44 çocuk parçası, 1949/51).

Atina Konservatuarı müdürü Sp. Faradatu, Yunan şarkılarıyla Konservatuarda öğrencilerin eğitilmesi için bu eserlerin yazılmasını istedi. Ama hedef başarılamadı, çünkü eserler Konservatuar öğretmenleri için zordu. Amerika’da bir Yunan besteci tarafından yaratılan ilk eser Konstantinidis’in ilk derlemesi Greek Miniatures adlı eseriydi.

Piyano için uygun olan sekiz Yunan Adası Dans türü de oldukça ilgi çekici. Videoda “To Thalassaki” başlığıyla bunlardan bir kesit görüyoruz. Geleneksel Yunan müziği melodilerinin üzerine yapılmış bir çalışmadır. Piyanoda İstanbullu Natalia Mihailidou.

 

 

Aynı düşünceyle yazılmış olan başka eserleri de şunlardır: ”Δωδεκανησιακές σουίτες αρ. 1 και αρ. 2” (Oniki Ada süitleri numara 1 ve numara 2, 1948 και 1949), ”οι Τρεις ελληνικοί χοροί” (Üç Yunan dans, 1950), 1947 yılında yazılmış olup 1975 yılında Kültür Bakanlığı’ndan yayınlanmış olan ”Μικρασιατική ραψωδία” (Anadolu rapsodisi).

”Δωδεκανησιακές σουίτες” (Oniki Ada süitleri) ve ”Μικρασιατική ραψωδία” (Anadolu rapsodisi), orkestra şefi Dimitris Mitropulos’un özendirmesinden sonra yazıldı.

Oniki Ada süiti numara 1 adlı eseri, uluslararası düzeyde santasal müzik bestecisi olarak onu tanıttı. Samuel Baud – Bovy şefliğindeki Latin Kökenli İsvirçe orkestrası, 1949 yılında Cenevre’de eseri sundu. Son ve değerli eseri, mezosoprano ve piyano için ”5 τραγούδια της Προσμονής” (Bekleyişin 5 şarkısı, 1980) idi. Onun koro müziğinde “a cappella” dört sesli karışık koro için iki toplam eseri vardır: Geleneksel melodilerine dayanan ”8 Δωδεκανησιακά τραγούδια” (8 Oniki Ada şarkısı) ve ”8 Μικρασιατικά τραγούδια (8 Anadolu şarkısı, 1972)”.

Yannis Konstantinidis, armoni bilgisi ve becerikli pratiği olan çok duyarlı bir sanatçı ve çok önemli bir orkestra ustasıydı.

Hafif müzik, onu kitlelere tanıttı. Revüler, Konstantinidis’in şarkılarını yaygınlaştırdı. Giannulakis, Metaksa ve Nikolaidis’in yazdığı ilk revü, ”Αέρας φρέσκος” (Taze Rüzgar, 1932)’ idi. Başka revüleri: ”Κεραμίδια” (Kiremitler, 1933), ”Κάβουρας” (Pavurya, 1934), ”Απεργία” (Grev, 1936), ”Τιριτόμπα” (Tiritoba, 1936), ”Κοκέττα” (Koket, 1937), ”Σιλουέτα” (Siluet, 1938), ”Βιολέτα” (Menekşe, 1939), ”Ματσώκ” (Matsok, 1939), ”Μαζινό” (Mazino, 1939), ”Κορίτσια της παντρειάς” (Gelinlik kızlar, 1939).”Θα ξανάρθεις” (Yine geleceksin, 1934) şarkısı ile büyük başarı kaydetti. Şarkının söz yazarı, Alekos Sakellariu idi. Başka tanınmış şarkıları: ”Ξέχασέ με” (Unut beni, 1933), ”Μην περιμένης” (Bekleme, 1935), ”Θα ‘ρθω μια νύχτα με φεγγάρι” (Mehtaplı bir gecede geleceğim, 1937),

”Σ’ αγαπώ γιατί είσαι ο μόνος” (Eşsiz olduğun için seni seviyorum, 1938), ”Χτες το βράδυ ονειρεύτηκα” (Dün gece bir rüya gördüm, 1938), ”Λες και ήταν χτες” (Sanki dündü, 1938), “Συγγνώμη σου ζητώ” (Senden özür dilerim, 1938), ”Τα δικά σου μάτια” (Senin gözlerin, 1939), ”Λίγα λουλούδια” (Bir demet çiçek, 1940). Toplam olarak 100 şarkı yazmıştı. Barselona Akdeniz şarkıları yarışmasında aşağıdaki eserlerinden dolayı ödüllendirildi: ”Ξύπνα αγάπη μου” (Sevgilim uyan, 1. ödül, 1960, Nana Mushuri tarafından onu seslendirildi), ”Τα δυό σου γκρίζα ματάκια” (Senin çelik mavisi gözlerin, 3. ödül 1961, Angela Zilia tarafından onu seslendirildi) ve ”Αλυσίδες” (Zincirler, 1. ödül 1962, 1. Selanik Yunan Şarkıları Festivalinde, Keti Belinda tarafından seslendirildi).

Sofia Vembo ile işbirliği hatırlanmaya değerdir. Vembo için yazdığı tangolardan başka birkaç ilginç vals yazmaya başladı: ”Κάποιο μυστικό” (Bir giz), ”Ψεύτικα βγήκανε όσα ονειρεύτηκα” (Hayal ettiklerim boşa çıktı), ”Πόσο λυπάμαι τα χρόνια που πήγαν χαμένα” (Boşa geçen yıllara ne kadar üzgünüm), Tüm şarkıların söz yazaları V.Spiropulou ve P.Papaduka’ydi.

Sofia Vembo için ”Η προσφυγοπούλα” (Küçük muhacir kız, 1938) adlı filmin şarkıları yazıldı. Bu film Mısır’da çekildi ve aranjman değil orijinal şarkıları vardı: ”Ζητώ να σε ξεχάσω” (Seni unutmak istiyorum), ”Πόσο η ζωή είναι ωραία” (Hayat ne kadar güzel), ”Σ’ αγαπώ” (Seni seviyorum) ve saire.

Konstantinidis’in müziğini yazdığı filmler: ”Μαρίνα” (Marina, 1947), ”Οι Γερμανοί ξανάρχονται” (Almanlar geri geliyor), ”Μαρίνος Κοντάρας και Μαντάμ Σουσού” (Marinos Kontaras ve Madam Susu, 1948), ”Τελευταία αποστολή” (Son özel görev, 1949), ”Ο μεθύστακας” (Ayyaş, 1950) ve ”Το νησί των ανέμων” (Rüzgarlar adası, 1954). Bu filmler, Yunannistan sinema müziğinde öncü rolü oynadı.

Ayrıca Giannidis şarkıcı Rena Vlahopulu ile işbirliği yaptı. Birlikte yaptıkları eserler: ”Θα φύγω για πάντα” (Dönmemecesine gideceğim), Savaş Atinası filminden ”Πήγαινε κι όταν θα ‘ρθεις” (Git ama yine döndüğün zaman), üçüncü savaş revüsü «Μοντιάλ» (1941), ”Αλήθειες και ψευτιές” (Gerçekler ve yalanlar) revüsünden ”Στα σκοτεινά” (Karanlıkta) şarkısı ve ”Έτσι είν’ η ζωή” (Hayat böyledir).

Rena Vlahopulu ve Nitsa Moli’dan ”Τι σου λένε τα λουλούδια” (Çiçekler sana ne diyor) şarkısı; Stella Greka ve Danai’dan ”Χτες το βράδυ” (Dün gece) şarkısı plağa alındı.

Yannis Konstantinidis kendi kuşağı için yaşam zorlaştığında besteci olarak büyük bir esneklik göstermişti: Atina müzik dünyası ilgisini samba ve rubadan tango halk müziği ve rebetika müziğine yöneltir. 1960, 1961 ve 1962 yıllarında daha önce değinmiş olduğumuz ödülleri alan sanatçı, 1958 yılından itibaren halk müziğin doruk noktalarından olan “Το τάβλι” (Tavla) ya da “Τα νέα της Αλεξάνδρας” (Aleksandra’dan haberler) olarak bilinen şarkıyı da içeren “Έξι λαϊκά τραγούδια” (Altı halk şarkısı) adlı eserini besteler.

Bestecilikten başka 50’li yıllar süresince Radyo ile de uğraştı. Tzeni Vanu, Nana Mushuri, Rena Vlahopulu ve başka sanatçıların da katıldığı Ulusal Radyo Kurumu hafif müzik orkestrasını kurup yönetti.

20nci yüzyıl başlarındaki revü ve şarkılarını orkestraya uygulayıp yönettiği “Η ιστορία της ελληνικής επιθεωρήσεως” (Yunan revüsünün tarihi) adlı radyo programında müzik sorumlusuydu. Sotiria İatridu, Marika Nezer, Mitsos Mirat, Giorgos Gavriilidis, Kulis Stoligas, Kostas Maniatakis ve Rena Vlahopulu gibi ünlüler programa katılıyordu. Ayrıca 1952 – 1959 süresinde Silahlı Kuvvetlerinde Radyosunda çalışıyordu.

1984 yılında V.Tsitsanis’in ölümünden bir gün önce vefat etti. Tsitsanis’in cenazesine törenine çok sayıda santçı ve politikacı gitti. Ama Konstantinidis’in cezane töreninde sadece 12 kişi vardı. Fakat ölümünden sonra bilim adamları, çeşitli kurumlar ve sanatçılar eserlerinin kurtarılıp yayılmasına çalışıyordu.

O dönemde her sanatçının kişisel sanat üslubunda olduğu gibi hafif müzik eserlerinde tıpkı entelektüel yaratıcılıklarında rastladığımız gibi Yunan ve vals, samba, tango gibi yabancı dans ve müzik türleriyle operet şarkıları ve eski Atina kantadası yabancı etkilerine rastlamaktayız. Ayrıca “Η τύχη της Μαρούλας” (Mairula’nın şansı, 1941, Dimitris Koromilas) müzikal komedisindeki fon müziği. Yerel halk türküsü düzenlemelerinde bu oldukça belirlidir “Έρη Ερήνη” (Eri Erini), “Ο Γιάννος και η Παναγιά” (Giannos ve Meyrem Ana).

ESERLERİ:

SANAT MÜZİĞİ ESERLERİ:

1) Orkestra için eserler: 2 “Δωδεκανησιακές Σουίτες” (İki Oniki Ada süiti), “Μικρασιατική Ραψωδία” (Anadolu Rapsodisi), “3 Ελληνικοί Χοροί” (3 Yunan Dansı, 1950), “Κυκλαδίτικος Χορός” (Kiklad Dansı).

2) Oda müziği: Piyano için “22 τραγούδια και χοροί από τα Δωδεκάνησα” (22 Oniki Ada şarkısı ve dansı, 1943-46), keman ve piyano için “Μικρή Σουίτα σε δωδεκανησιακά θέματα” (Oniki ada konularında küçük süit, 1947), piyano için “44 παιδικά κομμάτια σε λαϊκά θέματα” (halk yaşamı konulu 44 çocuk şarkısı, 1950-51, bir Yunanlı bestecinin Amerika’da yayılanan ilk eseriydi: Broude Brothers yayıları, “Greek Miniatures”, 1957), piyano için “3 Σονατίνες ” (3 Küçük Sonat, 1952, “Birinci”: Girit halk dansları için, “İkinci”: Epir halk şarkıları için, “Üçüncü” oniki ada halk şarkıları için), “8 νησιώτικοι ελλ. χοροί” (8 Yunan ada dansı, 1954), “6 σπουδές σε ελλ. λαϊκούς ρυθμούς” (Yunan halk tarzlarında 6 çalışma, 1956-58), 2 piyano için “8 ελλ. νησιώτικοι χοροί” (8 Yunan ada dansı, 1971), beş nefesli saz için “10 Ελληνικοί σκοποί” (10 Yunan şarkısı, 1972).

3) Şarkılar: mezosoprano ve piyano için “5 τραγούδια της προσμονής” (Bekleyiş için 5 şarkı, Tagor şiirine, 1924-80), “5 τραγούδια της αγάπης” (Aşk için 5 şarkı, 1930-31), “20 τραγούδια του ελληνικού λαού” (20 Yunan halk şarkısı, 1937-47), “Μοιρολόι” (Ağıt, 1950), “Καλογριά” (Rahibe, 1950), “a cappella” karışık koro için “8 Δωδεκανησιακά και 8 Μικρασιατικά τραγούδια” (8 Oniki ada ve 8 Anadolu şarkısı, 1972), birçok yerel halk türküsü uyarlamaları ve saire. Ayrıca birçok tiyatro eseri için sahne müziği yazdı: “Γιέππε ο βουνήσιος” (Dağlık Yeppe, Holberge’nin eseri), “Ο Χορός των λωποδυτών” (Yankesicilerin dansı, Anuig’in eseri, 1947). Senfonik eserlerinden Atina Devlet Orkestrası tarafından aşağıdakiler ilk defa sunuldu: “Από τα Δωδεκάνησα” (Oniki Ada’dan, daha sonra “Oniki ada süitleri”ne katıldı, Th. Vavagiannis’in eseri, 23.2.1947), “Πρελούντιο Οστινάτο” (Preludio Ostinato, ilk parçasına kadar daha sonra Anadolu Rapsodisine katıldı, Th. Vavagiannis’in eseri, 20.2.1949), “3 Χοροί” (3 Dans, daha sonra Anadolu Rapsodisine katıldılar, Th. Vavagiannis’in eseri, 6.4.1952), “Μικρασιατική Ραψωδία” (Anadolu Rapsodisi, V.Kolasis’in eseri, 16.2.1981), “3 Ελληνικοί Χοροί” (3 Yunan Dans, Al.Simeonidis’in eseri, 3.11.1986).

HAFİF MÜZİK:

1) “Κουμπάρα” (Sağdıç, 1932), “Έτσι είναι η Ζωή” (Hayat böyledir, libretto, D.Evagelidis), “Κορίτσια της Παντρειάς” (Gelinlik kızlar, libretto, D.Evagelidis ve Al.Sakellariu), “Ρεπορτάζ” (Haber, libretto, D.Giannukaki) operetleri adlı ünlüydü. Ayrıca müzikli halk komedileri ve revüler besteledi: “Αλεπού” (Tilki), “Παναθήναια 1940” (1940 Atina şenlikleri), “Κολοκυθιά” (Kabak, D.Giannukaki, 1933), “Κεραμίδα” (Büyük kiremit), “Μασκώτ” (Maskot), “Κοκέττα” (Koket), “Σιλουέττα” (Siluet, 1938), “Απεργία” (Grev, 1936), “Περιπέτειες στην επαρχία” (Taşra serüvenleri, Al.Sakellariu ve Hr.Giannakopulos’un eseri), “Αλήθειες και ψευτιές” (Gerçekler ve yalanlar, D.Giannoukaki), “Ζήτω ο Ρωμηός” (Yaşasın Rum!, M.Traiforou, 1947), ve saire.

2) Hafif şarkılar: “Καλό σου ταξίδι” (İyi yolculuklar, 1947), “Συγγνώμη σου ζητώ, συγχώρεσέ με” (Özür dilerim-beni affet, 1937), “Κάποιο μυστικό” (Bir giz, 1938), “Ήταν όνειρο” (Rüyaydı, 1940), “Γιατί, γιατί, γιατί;” (Neden? Neden? Neden?), “Θά’ρθω μια νύχτα με φεγγάρι” (Mehtaplı bir gecede geleceğim), “Λίγα λουλούδια αν θέλεις στείλε μου” (İstersen bana birkaç çiçek gönder), “Πες μου πότε” (Ne zaman bana söyle, 1947), “Πόσο λυπάμαι” (Ne kadar üzgünüm), “Λες και ήταν χτες” (Sanki dündü), “Σπιτάκι μου παληό” (Eski evceğim), “Σαν κι απόψε”(Bu gece gibi), “Τί σου λένε τα λουλούδια” (Çiçekler sana ne diyor, 1947), “Ερι-Ερήνη” (Eri-Erini), “Μην περιμένεις” (Bekleme), “Το τραγούδι της Μαρίνας” (Marina’nın şarkısı), “Λες και δεν είν’ αλήθεια” (Sanki gerçek değil), “Όταν γυρίζουν τα χελιδόνια” (Kırlangıçlar döndüğü zaman), “Τα δικά σου τα μάτια” (Senin gözlerin), “Μια φορά μονάχα ζούμε” (Sadece bir kez yaşıyoruz, 1947), “Πάμε σαν άλλοτε” (Eskisi gibi gidelim), “Ο νονός” (Vaftiz babası), “Για σένα μονάχα για σένα” (Sadece senin için), “Ρούμπα και αρλούμπα” (Rumba ve palavra), “Mετά τον Βορονώφ” (Voronof’dan sonra), “Εκείνοι που δεν κλάψανε” (Ağlamayanlar), “Εορτολόγιον” (Bayram takvimi, dördü de Petros Kiriakos’un revüsü için yazılmıştır), “Ποτέ δεν θα στο πω” (Hiçbir zaman sana söylemeyeceğim), “Πόσο λυπάμαι τα χρόνια που πήγαν χαμένα” (Boşa geçen yıllar için ne kadar üzgünüm), “Απόψε σε θυμάμαι” (Bu gece seni hatırlıyorum, 1938), “Βαρκαρόλα” (Barkarol), “Δώσ’ μου δυο φιλιά” (iki öpücük bana ver), “Ποτέ σου δε μ’ αγάπησες” (Hiçbir zaman beni sevmedin), “Δεν φταις εσύ” (Suçun yok), “Ειν’ όλα ψεύτικα” (Hepsi yalan), “Παίξε, τσιγγάνε” (Çal çingene), “Ξέχασέ με” (Unut beni, 1933), “Δεν το ξανακάνω” (Bir daha yapmayacağım), “To φιλί δεν είναι κρίμα” (Öpüşmek günah değil), “Χθες το βράδυ ονειρεύτηκα” (Dün gece bir rüya gördüm), “Κοιμήσου” (Uyu), “Όλο μου λες πως πια δε μ’ αγαπάς” (Beni artık sevmediğini söylüyorsun), “Μη φύγεις” (Gitme), “Πέρσι τέτοιο καιρό” (Geçen yıl bu zaman), “Ας σταματήσουμε ως εδώ” (Burada duralım), “Θα σε πάρω, θα με πάρεις” (Seni alacağım-beni alacaksın), “Σαν δεν αγαπάς” (Sevmiyormuşsun gibi, 1938), “Ζητώ να σε ξεχάσω” (Seni unutmak istiyorum), “Σ’ αγαπώ” (Seni seviyorum, 1938), “Τα νέα της Αλεξάνδρας” (Aleksandra’dan haberler), “Ο Γιάννος κι η Παγώνα” (Giannos ve Pagona, 1938), “Του Γιάννου η φλογέρα” (Giannos’un kavalı), “Εσύ για μένα κι εγώ για σένα” (Sen benim için-ben senin için), “Mια γυναίκα” (Bir kadın), “Έτσι είν’ η ζωή μωρό μου” (Yavrum hayat böyledir), “Ο κουμπάρος κι η κουμπάρα” (Sağdıçlar), ve saire. Ayrıca aralarında aşağıdakilerin bulunduğu 7 film için müzik yazdı: “Προσφυγοπούλα” (Küçük muhacir kız, 1938), “Τελευταία αποστολή” (Son özel görev), “Οι Γερμανοί ξανάρχονται” (Almanlar geri geliyor), “Ο μεθύστακας” (Ayyaş), ve saire.

Sanat tiyatrosu için de müzik yazdı: “O χορός των Λωποδυτών” (Yankesicilerin dansı, Anuig’in eseri) başka eserleri vardır.

Yazar: Andreas Chaniotis, müzisyen, Atina Üniversitesi Müzik Çalışmaları Bölümü

Kaynak:

Μουσικό Σχολείο Πειραιά, Γιάννης Κωνσταντινίδης/Κώστας Γιαννίδης, ο συνθέτης με την διπλή καλλιτεχνική ταυτότητα, Εργασία υπό την εποπτεία της κας Ελίζας Κοντοπούλου, 2013

Κωνσταντινίδης – Καθημερινή

Ρένα Βλαχοπούλου – Κώστας Γιαννίδης

Χαλκιά Σοφία, Γιάννης Κωνσταντινίδης, ΠΑ.ΜΑΚ. Θεσσαλονίκη 2013

Αικατερίνη Ρωμανού, Έντεχνη Ελληνική Μουσική στους νεώτερους χρόνους, εκδόσεις Κουλτούρα, 2006.

Τάκης Καλογερόπουλος, Το λεξικό της Μουσικής, Εκδόσεις Γιαλλέλη, Αθήνα 1998.

Advertisements